بچه ها بی خیال غم ها غصه هاا غصه خوردن مشکلی رو حل نمیکنه کهه! فقط باید بلندشیم و خوش بگذرونییم

سلام من یه آذر ماهیم و عاشق شدم و برای بدست اوردنش هرکاری میکنم

هی از چی بگم بیخیال تولدمون مبارک

هر وقت فکر کردین بدبختین یاد این بیفتین با منِ مونا تو یه روز بدنیا اومدین

من همیشه سعی کردم اتفاقای بد زندگیمو کنار بزارم نمیدونم چرا وقتی دیدم گفتید نظر بدید هیچی یادم نیومد بگم:/ ولی میخواستم اینو بهتون بگم برای خودم ثابت شدست. هرچی سخت تر زندگیو بگیری سخت تر میگذره :| و اینکه بچه هااا تا میتونید بچگی کنید خیلی سخته که بیشتر از سنت عقلت بفهمه هرگز اجازه رخ دادن چنین اتفاق رو اجازه ندهد خیلی سخته واقعا خییییلی با این سعی میکنم شاد باشم درضمن همه ی خصوصیاتی که نوشته بودیدو من همشووو دارم :) دختراااای هم سنم دوستووووون دارممممم

من زیاد مرگ میرن یادم نمیاد فقط پارسال مادربزرگ مادرم رو از دست دادیم که خیلی دوستش داشتم یه دخترم میون چهارتا پسر ولی یکی از داداشام رو خیلی دوست دارم 14سال دارم و زندگی حقه همه هست پس حرفای دیگران رو ول کنید و به زندگیتون ادامه بدید اونجور که دوست داری

خیلی دوستون دارم

من یه دختر ۱۳ ساله هستم و تو خانواده ای بزرگ شدم که مرگ و میر زیادی توش نبوده.من الان در مدرسه فرزانگان (تیزهوشان)تحصیل میکنم. و ما در شمال کشور هستیم. خیلی دوستون دارم خدافظظظظ

من در ۷ سالگی مادرم از پدرم جداشد و۶سال بامادررر بزرگم زندگی کردیم والان با زن بابام زندگی میکنم درسال ۹۴ عمویم که تا حالا ندیدم دردریا غرق شد و مادر بزرگم ناراحت شد وبعد ۱ سال مادربزرگم عمل جراحی قلب باز کرد وقند خون گرفت بعد ۴سال دایی پدرم از دنیا رفت ومن هم میگویم که همه ی کل جحان میمیرند

من اکنون ۱۲ ساله هستم . من در سن ۶ سالگی مادر بزرگم(تنها مادر بزرگم) فوت شد. در سن ۹ سالگی ابتدا عمویم که هیچگاه او را ندیده بودم فوت شد و سه هفته بعد از آن داییم را از دست دادم . درسن ۱۱ سالگی عمه ام را از دست دادم و پارسال ۱۳۹۸ ابتدا زنداییم بعد پسر داییم (در عروسی پسر خالم فوت شد) بعد از آنان داییم(تنها دایی که واسم مونده بود) رو از دست دادم و انتهای صحبت هام اینکه همه میمیریم