کودکی هم شیرین و هم تلخی رو گذروندم؛ مجردم، صندوقچه افتخاراتم پر است تحصیل کردم در یکی دانشگاههای به نام ایران فوق لیسانس علوم اجتماعی دارم؛ بسیار فوتبالی ام برزیلی (رونالدو افسانه ای) و ایتالیایی (روبرتو باجو ناتکرار) و البته باشگاه محبوب acmilan ولی هنوز زندگیم یه چیز مهم کم داره و اون هم پول است و یک کشوری که آرامش، آسایش، آزادی و رفاه داشته باشه که متاسفانه میهن فاقد این هاست. کشورم رو دوست دارم ولی اوضاع بسیار بد و گزنده ای داره ایران؛ اسمم سیامک است متولد 21/خرداد/2552 کوروشی هستم برابر با 11/ژوئن/1993 میلادی. نام: سیامک رضائی فراز متولد آمادای (همدان) و البته ساکن تهران و در حال حاضر معلم. به امید روزی که تهران باز طهران شود و آزاد و مام میهن رها از اهریمنان پست. فرزا برزیل فرزا میلان و البته فرزا ایتالیا. قهرمانی ایتالیا تبریک می

کودکی خوبی داشتم با وجد نداری که درخانواده م بود ولی شیرین بود کودکیم درسن ۱۷سالگی ازدواج کردم والان یه پسر ۷ساله دارم همسرم ۹سال بزرگتراز خودم هستش ولی الحمدلله راضیم خدایا بابت همه ی نعمتهای خوبت شکرت ممنونم ازت خداجونم.بسیار فرد ذوقی هستم خیلی بااحساس ،الحمدلله کینه ای نیستم دوستم دارم یه کاری دست وپاکنم ولی نشده دعاکنید بتونم .

نفهمیدم چطور گذشت خیلی چیزا دیدم تجربه های تلخی داشتم کاش تصمیماتمو بهتر محکم تر میگرفتم کاش هدفای زندگیم مهم تر بودن

ایران رو ترک کردم و الن فعلا ترکیه هستم راه های زیادی رو رفتم تا به خواسته هام برسم شغل الانم ارایشگری و تحلیل گر بازار ارز و بورس هستم و تقریبا به همه هدف هام رسیدم یا بهشون خیلی نزدیکم ولی هنوز نتونستم یک رابطه ی خوب و جووون دار داشته باشم ، اکثرا خسته میشم و نمیتونم ادامه بدم رابطمو بعضی وقت ها تنهایی رو ترجیح میدم

کودکی پرازشیطنت وخرابکاری داشتم توخونه مغزمتفکرشناخته میشدم فرزندهشتم بودم دریک خانواده ۱۲نفره.ده تابچه بودیم ومن دفترچه تلفن بودم همه شماره روحفظ میکردم .درسم فوق العاده خوب بود در۱۳سالگیم مادرم مریض شد ومشکلات وغمواندوه شروع شد خلاصه مادرفوت شد وبعدازفوت مادردر۲۰سالگی ازدواج وصاحب دوفرزنددختروشاغل هستم فعال اجتماعی هستم همیشه درتکاپوهستم شادزندگی میکنم بدون هیچگونه تفریح ناسالم .خداروشکر راضی ام

دوران کودکیم خیلی تلخ بود برام و پر از خاطرات ناراحت کننده ولی الان ازدواج کردم و دلخوشیم به همسرم و دوتا پسرهام هست۰

زندگی سراسر غم و اندوه رو تا حالا سپری کردم و هنوز به امید آینده ای بهتر تلاش می‌کنم