درود.شاهین هستم.زمانی بود که همچی آروم و لطیفانه می‌گذشت با کلی آرزو و دلخوشی تو چشمامون برق امید وزندگی موج میزد .دنیا رنگ خودشو داشت چون اون روزها کودکی بودیم .اولین اتفاق بد مدرسه رفتن بود که برای اولین بار می‌فهمیدیم پرده ها کنار رفت و شکل اصلی زندگی نمایان شد .حال دیگه کاملا شناخت پیدا کردیم .بیایید باز همه بچه بشیم با همون قلبای مهربون به یکدیگر نگاه کنیم .دنیا به عقب برنمیگرده ولی ما میتونیم مثل قبل باشیم

سلام، واللا خیلی چیزای دیگه یادم میاد که اینجا ذکر نشده، از ویدئو کاست و نوار کاست و اولین باری که سینما برای دیدن فیلم طوطیا رفتم که فیلم بسیار مزخرفی هم بود و یادم نیس دقیقا چند سالم بود اون موقع، بازی های جام جهانی 1998 و گل استیلی (نمی خوام با جزئیات بگم که حتی مثلا بازی ایتالیا - شیلی تو دور مقدماتی و گل باجو هم یادمه قشنگ و تقریبا اکثر بازی ها یادمه صحنه های مهمشون) ، تا اول ابتدایی ما سه تا ثلث داشتیم که از سال دوم تبدیل شد به دو تا نیم فصل، توپوق نمکی بود، دیگه نمی دونم چیا رو میشه اینجا گفت که سانسور نشه، سریال پدرسالارو بقیه ی سریالارو یادم میاد نه با جزئیات، یه سریال جنگی نشون میداد اون سال ها فقط بعد ها رفتم و دیدم اسم اون بازیگر حسین خانی بیگه، یه سریال مزخرف بود که حتی اونم یادمه که همه میشتن می دیدنش، چون هیچ چی نبود به جز

سلام من مهدی هستم تو این چندساله سختی هدی زیادی کشیدم وشکستهای زیادی داشتم ولی امیدم و از دست ندادم از نو شروع کردم خداروشکر راضی ام ولی از مسئولین کشور ناراضی ام چون ما دهه شصتیا همه زیر بار مشکلات له شدیم اول که تا اومدیم دست چپ و راستمون رو بشناسیم زن یا شوهرمون دادن خیلی هامون الان دیسک کمر گرفتیم تو این سن از بس کارای سنگین انجام دادیم همیشه مثل موش آزمایشی بودیم واسه نسلهای بعدیمون جوونی نکردیم ولی هر کاری رو هم که بهمون سپردن به بهترین شکل انجام دادیم امیدوارم بتونیم روزهای باقی مکنده از عمرمون رو شاد باشیم و با رفتنه کرونای لعنتی به زندگیه قبلیمون برگردیم چون فشار کارهای دیگه کم نبود کرونا هم خیلی از شغلهای مارو تعطیل کرد به امید روزی که همه ی دهه شصتیا بتونن ایرانمون رو آباد کنندبهصوص دیماهی های عزیز

سلام،من امسال یعنی سال ۹۹ شناختم نسبت به قبل نسبت به جنس مذکر خیلی بالا رفت،خیلی انتخاب همسر سخته ولی میدونم الان مهمترین ویژگی که باید داشته باشه موارد زیره: اخلاق ، فرهنگ که هر دو تا رو هم خودش هم خانوادش باید داشته باشن ،همینطور نکته بعدی پولدار بودن طرف اصلامهم نیست مهم اینه طرفت لارج باشهباشه نه خسیس،مستقل باشه نه بچه ننه،سالم باشه نه معتاد،عاشق باشه نه خشکه مذهب،صادق باشه نه خوش زبون،کاری باشه و شغلش اصلا مهم نیست،لپ کلام طرفت یک مرد شده باشه نه اینکه فقط بچه ای باشد در ظاهر یک مرد،و اینکه اصلا مهم نیست الان مجردین مطلقه این یا ...مهم اینه که حتما با شادی و عشق زندگی کنین پس اگه الان اون عشق رو در زندگی احساس نمیکنین منتظر بمونین تا بالاخره تجربش کنین،باور کنین مجردو مطلقه بودن بهتر از تحمل درد بخاطر حرف مردمه برای خودتون زندگی کنید

سلام به همه دوستان من محمد هادی هستم.در حال حاضر از اینکه وارد سی سالگی شدم خیلی خوشحالم و اینکه توانستم مفید باشم و به مردم جامعه ام خدمت کنم خوشحالم.اما این وضع زندگی و رویه جاری خیلی با روحیات ما دهه شصتی ها منافات داره.وضعیت هنجارهای جامعه و اینکه در راه ازدواج و تشکیل خانواده بعضی ها تن به هرکاری میدهن و یا با ملاک هاشون گند زدن به خط قرمزها کمی سخت کرده کار رو.امیدوارم دهه هفتاد و هشتادی ها کمی بعضی هاشون فقط عده کمی از اون ها حرمت ها رو حفظ کنن...ما که سوختیم و نسل سوخته ایم اما شما خوب زندگی کنید

سلام غزل هستم ۲۸ساله سرگذشت قشنگی نداشتم تو سن ۲۳سالگی بخاطر اینکه همسرم تنوع طلب بود و بددهن با ی بچه ک اون موقع ۲سالش بود مطلقه شدم ای کاش بچه دار نشده بودم و ب این حرف اطرافیانم ک میگفتن بچه ک بیاد شوهرت میچسپه ب زندگیش گوش نداده بودم روزای سختی رو با پسرم گذروندم تا اینکه پسرمم رفت پیش پدرش چون بخاطر دور بودن از باباش افسردگی گرفت پسرم الان ک بزرگتر شده دوس داره برگرده پیش من ولی من با خانواده ام زندگی میکنم و بخاطر شرایط خانوادگیم نمیتونم پسرمو بیارم تو این چند سال خاستگار زیاد داشتم اما متاسفانه بخاطر شرایطم خانواده هاشون راضی نبودن چون همه خاستگارام مجرد بودن هربار قلبم شکست دلم از حرفایی ک میشنیدم میگرفت بعضی وقتا رک و راس تو مراسم خاستگاری میگفتن ما اینجا اومدیم اما دلمون راضی نبوده چون در شان ما نیس زن مطلقه بگیریم برا پسرمون و هربار اشک تو چشم پدر و مادرم جمع میشد و من غرورم له میشد دیگه تصمیم ب ازدواج ندارم میخام رو پا خودم وایسم ب عشق بچه ام تلاش کنم اما بازم نمیشه دلم میخاد برم سرکار اما متاسفانه تو جامع ما تا میفهمن طلاق گرفتم سریع ب چشم ی لقمه ب ادم نگاه میکنن و من مجبورم بخاطر چشم مردایی ک ادعای انسانیت میکنن تو شرایط سخت با خانواده ام زندگی کنم ک مبادا لقمه دهن گرگ های آدم نمای این دنیا بشم خواهشم از مردای سرزمینم اینه ک انسان باشن مرام و شرف و مردونگی داشته باشن هر زنی رو ک میبینن مطلقه است براش دندون تیز نکنن بزارید زندگی کنیم تورو خدا