سلام به همه بچه های دهه ۶۰علیرغم روزهای سخت اون موقع ولی زندگی قشنگ بود.کودکیم همش شد بچه داری و کارهای خونه.بعد درس و کار باهم..فوق العاده شیطون ولی همیشه ازدایی و خانواده کتک خوردم.چون ما بادوتا دایی و مادربزرگم زندگی میکردم.توچندمرحله زندگیم همه چیو از دست دادم.چندسالی هم ایران نبودم.ولی ناامیدنیستم الان دوباره کار ودرس.نگهداری مادرم.دلخوشیم برادرزاده ام پسربزرگ بودن باید الگو میشدم.خداروشکر بقیه به زندگی رسیدن.تواون سالها فقط برنامه کودکمان عالی بود.که یاد داد نباید ناامید شد.و هرمشکلی راه حل داره یا زمان بگذره سال ۹۶برام تلخ گذشت و افسردگی شدید.تمام سرمایه ام و زندگی.فوت مادربزرگ و چندتا ازعزیزانم..ببخشید اگه تلخ بود.ولی اون سالها قشنگ بودبی تکرار.تکنولوژی آدما تنها کرد..

سلام من هم زندگی پرفراز ونشیبی داشتم در ۱۶سالگی ازدواج کردم ودرسن ۲۲سالگی اولین فرزندم با بیماری نادر ابسنت رادیوس بدنیا اومدوتا ۵سالگی هفت بار عمل شد ولی پرانزی هست وامسال کنکور دا د ودر رشته روانشناسی مشغول تحصیل هست در سن ۲۹سالگی به حج واجب رفتم ودرسن ۲۹سالگی صاحب یک پسر سالم وشاداب شدم زندگی روی خوشش رابه من نشان میداد که پارسال خدایک نوزاد دختر به من هدیه داد ودر سن ۴۰سالگی عزیزترین کسم مادرم رواز دست دادم وهنوز از رنج دوری واز دست داشتنش دارم رنج میبرم

سلام ب همگی بخصوص هم متولدین خودم گذشته تقریباسختی داشتم ازحالم شکرگذارم مطمئنم آینده روشنی درپیش رودارم ازخداشاکرم بخاطرسلامتی وبچه های سالمم ان شاالله موفقیت بچه هاموببینم وازخداسپاسگذارم بخاطرشوهرمهربانم

من گذشته خوبی داشتم و آینده بهتری رو هم خواهم ساخت زود ازدواج کردم و بچه دار شدم ده سال پس از ازدواج دوباره درس خوندن رو شروع کردم و پرستار شدم الان در حالی که به مردم کشورم در بیمارستان خدمت میکنم موفقیت بچه هام رو دارم میبینم دخترم دندانپزشکی شهید بهشتی قبول شده و براش بسیار خوشحالم اگه درس نمیخوندم قطعا دخترم هم موفق نمیشد چون من خیلی کمکش کردم یه شرکت بازرگانی دارم برای صادرات و واردات که هنوز خیلی کار داره تا کاملا راه بیفته درسته با سختی زیادی درس خوندم و دانشگاه قبول شدم ولی خوشحالم که دارم به موفقیتی که دلم می‌خواسته نزدیک میشم برای همه هم تولدی های خودم آرزوی موفقیت دارم شهریوریها همه جا موفق میشن

اولش زندگی واسم خیلی بی مفهوم بود و از همه همسنیهام عقب بودم. فهمیدم یه فرد دوقطبی هستم که خیلی ناراحت کننده بود.ولی بخاطر هدف بزرگی که توی سر داشتم،نا امید نبودم. تا اینکه راه درست استفاده کردن از دوقطبی بودنم رو پیدا کردم،که باعث یک تغییر بزرگی در شخصیتم شد و نتیجه اون تغییر توی زندگیم نمایان شد. الآن یه زندگی آروم،بدون دغدغه و ناراحتی،پُراز پیشرفت،یک همسر عالی و دوپسر خیلی خوب و..... بخاطر تواناییهام مدیر کارخونه هستم،و مطمئنم خودم یه کارخونه راه میندازم.

دیابت کلیه هام رو ازم گرفت. سال آخر دکترام رو نتونستم تموم کنم. تزم موند واسه سال بعد. هنوز بیکار و نگران آینده بچه هام

سلام به هم متولدینم . من در گذشته زندگی سختی رو سپری کردم بعد از فارغ التحصیلی در مقطع فوق دیپلم معماری که خیلی خیلی موفق بودم برای تهیه جهیزیه مجبور شدم کار کنم و الان از ادامه ی تحصیل ندادن بسیار پشیمونم . الان 13 ساله که ازدواج کردم و خداروشکر زندگی خوبی دارم فقط تنها ناراحتی من دوری از خانواده ام هست چون بعد از ازدواج تا به حال از شهرم 705 کیلومتر دور هستم . به هم متولدینم توصیه می کنم که در تمام مراحل زندگی توکل به خدا داشته باشند و برای رسیدن به خوشبختب دوش به دوش همسرشون تلاش کنند و بدونند که خدا همیشه همراهشون هست . این جمله همیشه در زندگی من نمود داشته که :( خدا یار غریبان است )

آدمی بیخیال بودم،هرچی کار میکردم به باد میدادم ،یعنی ول خرج بودم.ولی بازم خدا رو هزار مرتبه شکر که سالمم. چون سلامتی بهترین هدیه ایست که خداوند بهم داده. الهی آمین.

با سلام وعرض ادب به همه دوستان الاخصوص هم متولدین خودم. در مورد سرگذشت زندگی شخصی باید بگم سختیهای زیادی تو این دوران نصیبم شد که امیدوارم هیچ کس تجربش نکنه ..از دست دادن پدر ومادر عزیزم ..از مهمترینش بود . ولی از طرفی اتفاقای خوب هم تو زندگیم افتادِ واز جمله اون میشه به لطف خدا برای دادن تو تا دختر سالمِ وخوب اشاره کنم..در حال حاضر زندگی آرومی دارم کار خوب دارم .دارم ادامه تحصیل میدم برای مقطع کارشناسی..شوهر خوبی دارم خدارو شکر با این همه گرونی و فشار زندگی هنوز داریم مقاومت میکنیم