سلام عبداله .س هستم واقعاهم دوران سخت ودشواروهم بسیارخوب چون چیزی ازاتمام جنگ نمونده بودواقعادوران نوجوانی وجوانی خوبی روسپری کردم بهترین دوستانم روداشتم وبهترین تفریحیهای سالم روگذروندم درمدرسه هم که بهترین دوران بودواقعاکاش میشدبازبرمیگشتم به آن زمان وهرگزبزرگ نمیشدم وزمان برایم میایستادقلبم همیشه برای اون دوران میتپه وهمیشه درخوابم هم اون لحظات ان دوران برایم میایندووقتی بیدارمیشم حسرت دردلم میماندکه خدایاچرادوران خوش من به این سرعت سپری شدهرچی بزرگترمیشیم لمون برای اون دوران بیشترتنگ خواهدشدبرای همه ی متولدین اون دوران آرزوی سلامتی وخوشی رودارم موفق وپیروزوپایدارباشیدبدرود

قطعا شرایط برای تمامی فرزندان دهه ۶۰ به بعد بدلیل وضعیت نابسامان و همیشه در بلاتکلیفی که جمهوری اسلامی برای همه ما رقم زده ، دوران ایده آلی نبوده ، همیشه سعی کردم هر کاری که میکنم بهترین باشم ، و باتمام وجودم حاضرم جون خود را برای خانوادم و سرزمینم فدا کنم تا نسل‌های بعدی بخصوص کودکان و نوجوانان دچار‌آن زندگی که ما بودیم نباشند ، پاینده ایران و ایرانی .

زندگی با خوب و بد و سختی و راحتی سپری شده مجرد هستم هنوز و از بعد دانشگاه تلاش کردم یه موقع راضی یه موقع ناراضی اما خدا روشکر تن سالم هست و توان کار کردن هست

شاهین هستم،دوران سختی رو تو نوجوانی گذروندم و کار تو مزارع برنج،دو تا دختر دارم ،خداروشکر از زندگیم راضیم،ولی اگر تو این شرایط بدنیا اومده بودیم الان زندگی مرفه ای تجربه میکردم،چون از بچگی کار کردم و روی پای خودم موندم

سلام من خیلی دوست داشتم درس بخونم ولی زود پای سفره عقد نشستم درسم نیمه تمام موند الان ۴ بچه دارم یک زندگی آرام خوب خدارشکر یک داماد دارم یک همسر بسیار مهربان ولی در کل جوانی نکردم الان جوانی میبینم با دهه ۶۰ خیلی فرق دارند

نسلی پراز آرزوهای بردل مانده.ازهمون اول تو زندگی باید گوش ب فرمان خانواده بودیم بااختیار بزرگترها بزرگ شدیم و از بچگی هیچی نفهمیدیم زود ازدواج کردیم و گرفتار نسلی سوخته جهنم و بهشت را درکل توی این دوران طعمش را چشیدیم و حیف شدیم واقعا

به بیشترآرزوهام نرسیدم ولی دوفرزندخوب ودادم وزندگیه آرومی دارم خداروسکرمیکنم

از 8سالگی کار کردم و درس خوندم،دانشگاه و سربازی سخت و بدون پول سپری کردم،ولی تو همون دوران از زندگی لذت بردم،تو سی سالگی ازدواج کردم،بعد از ازدواجم زندگی روز به روز بهتر شده و در حال حاضر دو دختر دارم

سلام بچگی مون که همش تو جنگ بود و با صدای وحشتناک آژیر خطر ، از ترس میلرزیدیم ، تو دوران نو جوونی ما تهران خیلی خلوت تر از الان بود ، همیشه با هیجان فکر میکردم چیکاره بشیم ، آخرش هم هیچی نشدیم راننده شدیم ..

۶۰.۲.۱۱ به دنیا اومدم ..هرچی از خدا خواستم بهم داده ..دوره ما دمپایی با جوجه عوض میکردیم خیلی حال میداد ولی کلا تو گرمای خوزستان آبپز شدیم ..بهترین انسانهای دوران خودمون هستیم ..مثل ما ها دیگه پیدا نمیشه

نسلی که با تولدش مشکلات متولد شد از کمبود شیرخشک و مهد کدوک و مدارس دولتی که گنجایش نداشت گرفته تا پشت کنکور موندن ها و موقعیت های شغلی کم و فرصت های سوخته ...مسکن ..ازدواج ..طلاق ... مرگ بر سیاست های افرایش جمعیت سالهای جنگ نسلی که بین مدرنیته و زندگی سنتی سر گردونه نسل ارزوهای بزرگ بر باد رفته ... ازدواج های ناموفق ..و پدران و مادران بچه های طلاق

دوستان من هم مثل همه بهمنی ها احساس خارق العاده ای نسبت به شخصیت خودم داشتم ، و تا حدی اکنون هم دارم ، و به یک نتیجه نسبتا درستی رسیده ام, اولا در جای استباهی به دنیا اومدم، و خودم رو درگیر کار کوچکی کردم که اصلا راضی نیستم از وضعیت فعلیم .ولی چاره کار من رهایی از بند محدودیت در زمینه کاری هست، انشالاه همه هم تولدی هام به فرجام خوبی برسند

خداروشکر

من از بیست سالگی المان هستم، یک ازدواج خیلی اشتباه و بد داشتم و سه چهارساله جدا شدم، از اون موقع خودمو‌ پیدا کردم و حس ماجراجویی و موفقیت و پیشرفت رو لحظه به لحظه تجربه کردم و همراه بچه هام یک زندگی عالی دارم

نسل سوخته که میگن دقیقا ما ها هستیم نسلی پر از استعداد ولی حیف شده نسل مغزهای فراری نسلی زرنگ نسلی که همه جای دنیا بریم میتونیم گلیممون را از اب دربیاریم چون خود جهنم را دیدیم نسلی هستیم که اگه جهنم و بهشت باشه ما را به جهنم را نمیدن چون جهنمو دیدیم نسلی هستیم با چشمک و چشم توچشم عاشق شدیم نسل نامه های کاغذی نسل عشق های یه طرفه نسلی که هنوزم بیشترشون مجرده

مریم هستم،دهه شصتی های سختی کشیده و قربانی شده ایم،پر از آرزوهای بر باد رفته،

خداروشکر راضیم به رضاش.....جونی کردیم زندگی کردیم همه چی رو تجربه کردیم

حروم شدیم واقعا

نابود شديم