سلام به همه دوستان دهه شصتی ها توی زندگی بالاوپایین زیادی داشتم با اینکه تقریباً یه میلیارد و سیصد میلیون از حسابم را زدند ولی هنوزم به زندگی امیدوار هستم نتیجه ازدواجم دوپسر و یه دختره که از اونا راضیم و خانمم تا به حال پای دار و ندارم ایستاده‌اند الان هم خدا را شاکرم ودارم از نو زندگی خود را می‌سازم هواستون به اطرافیان باشه که چوب اصلی را از خودی نخورید

بعد بیست سال زندگی به طلاق کشیده شد بادوتا بچه پسر. الان دوساله جداشدم ازش

دوستان عزیز هم دهه ای سلام خسته چهل سال زندگی نباشید. امیدوارم مابقی عمرتون سرشار از عشق و موفقیت باشه. من تا الان دوبار ازدواج کردم دو تا خانم و ۱۰ تا فرزند دارم ۳ پسر و ۷ دختر.لیسانس حقوق و علوم سیاسی هستم و تا قبل از سقوط افغانستان مدیر آموزش و پرورش یکی از شهرستان های شمال افغانستان بودم. ولی فعلا در کشور دوست و همسایه خوب مون ایران عزیز مهاجر و دور از خانواده زندگی میکنم . در زندگی مشکلات و سختی های زیاد کشیدم ولی درکل از زندگیم راضی ام خدا رو شکر این نیز بگذرد.

سلام به هم تولدی های گلم .تو زندگی همه مون پستی بلندی داشتیم منم مشکلات زیادی داشتم و دارم ولی الان در ۴۰ سالگی به یه مرحله ای رسیدم که میگم از همون لحظه ای که درونش هستیم بیشترین لذت و ببریم و خلاصه گذشته تموم شده و آینده هم نیومده خال و بچسبین

سلام دوستان منم یه دهه شصتی که با دستای کوچکم قالی بافتم کمک مادرم مدرسه هم میرفتم بعضی وقتا میرفتم سرجوی آب کهنه ولباس بچه میشستم آخه اون موقع ها پوشک نبود بچه ها قنداق میکدن تا ما بتونیم تو بغل بگیریم اونارو وحالی کن با درد روماتیسم درگیرهستم ازحرص دوران کودکی فقط یه بچه آوردم زندگی خودم مقایسه میکنم خیای عقب هستم الان یه دهه هشتادی خونه بهترین جهاز ماشین اونوقت ماهنوز داریم جهاز میخریم ومستاجر بازم میگیم خداروشکر

سلام به همه دوستان و امید روزهای خوش ..الهی همیشه لبتون بخنده و دلتون شاد شاد باشه .. چقد دلم گرفت وقتی مطالب دوستان رو خوندم..باید قبول کنیم که زندگی هر کس سختی های خودش رو داره ولی بیاید سعی کنیم که حتی با دلخوشی های کوچیک حس خوشبختی رو با دلامون آشنا کنیم.. من کارشناس ارشد روانشناسی هستم و در استخدام آموزش و پرورش..یه پسر ۵ ساله و البته یه همسر خوب دارم. در زندگی سختی‌های زیادی کشیدم..ولی شکر از وضع حاضر زندگیم راضی ام ..

سلام بر همه.منم متولد دو فروردین سال شصت هستم.با وجود تمام ناملایمات زندگی تا کنون هیچ وقت ناامید نبوده و نیستم.کودک درونم هنوز زنده هست.همیشه به آینده خوش بین هستم.ومیدانم روزی درست خواهد شد.نسل ما سختی زیاد کشیده و میکشد.ولی من از تمام اتفاقات خوب و بد زندگیم راضیم.از همه آنها تجربه کسب نموده ام.وخدایم را به خاطر تمام داشته ها و نداشته هایت شاکرم.همتون رو دوست دارم.بهترین هستید.به خدا میسپارم اون.یاحق

سلام به همه دهه شصتیها قطعا همه شما دوستان تز سرنوشت و‌کذشته خودتون هم راضی هستین هم‌ناراضی ولی چیزیکه منو‌از همه بیشتر داغون کرد خاطرات کودکی و کذشته های نچندان دور هست که الان به حال شون قبطه میخوریم چشم باز کردیم از فوتبال گل‌کوچیک تو کوچه کشیده شدیم وسط زندگی سگی تو‌این کشور و همش هم‌از بچگی مغزمون رو شستشو دادن تو مدارس با دهه فجرو این حرفها ولی هیچوقت علم واقعی رو به ما یاد ندادن چون از بچگی هم تبعیض تو مدارس بود تو جامعه بود حسرت یه سال جشن تولد گرفتن به دلم موند چشم بازکردم بدبختی جنگ اعصاب خانوادگی بود چنان به اعصاب مون فشار اومد که تازه یاد این افتادیم بریم دنبال شوق ذوق های دوران گذشته مون ولی حیف همه اون ادمها مثل ما بزرگ‌شدن رفتن پی کارشون دیگه اون شوق ذوق ها برنمیگرده الانم حسرت خیلی چیزها رو باید تحمل کنیم

باسلام منم متولد فروردینم هیچ روز خوشی تو زندگیم نداشتم برچیزی ک دلم میخواست نرسیدم توزندگیم عشق واقعیو تجربه نکردم

سلام متاسفانه من سرگذشتم ازدرگذشتم دردناکتر وتلختراست یه روزخوش نداشتم بدبیاری پشت بدبیاری تنهاچیزی که میتونه ارامش بهم بده فقط مرگه...

سلام به هم تولدیهای عزیز،خداروشکر میکنم که متولد دهه شصت هستم با وجود همه ی سختیهابچه های دهه ی شصت عشق وصمیمیت وصفایی رو تجربه کردن که دهه های بعداز ما نتونستن و نخواهندتوانست تجربه کنند،خداروشکر که همسری مهربان ودوفرزند خوب دارم،واز زندگیم راضی هستم،برای همتون آرزوی بهترینها رو دارم

سلام به هم سن های خودم.خدا وکیلی ما دهه شصتی ها روز خوش ندیدیم.در کودکی با کمترین امکانات رشد کردیم.آرزو به دل همه چیز بودیم.درس خواندن و مدرسه رفتن رو دوست نداشتم.از ١٥سالگی مشغول کار شدم.سربازی رفتم تا برگشتم یکسال بعد با کسی که شناخت آنچنانی نداشتم فقط به خاطر ترحم ازدواج کردم.خوشبخت نبودم.خیلی تو زندگی شکست خوردم.تنها دلخوشی زندگیم بچم هست.خیلی شد عشق واقعی زندگیم یعنی پدرم فوت کرد.الان هم فقط زنده هستم زندگی نمیکنم.پایان .

سلام خدمت دوستان گل هم تولدی من من زندگی سختی داشتم بعد از سربازی به سختی وبه دور از خانواده کار کردم ولی متاسفانه به علت بیماری پدرم مجبور شدم شغلم را کنار بگذارم واز پدر و مادرم مواظب کنم متاسفانه هنوز پدرم در بستر بیماری هستند انشاءالله که بزودی خوب بشن بخاطر بیماری پدرم ونداشتن شغل هنوز نتوانستم ازدواج کنم با آرزوی سلامتی برای همه شما

سلام بر عزیزانی که سرگذشت من رو میخونید ؛ من زندگی بسیار همه رنگی رو تجربه کردم — از نظر خودم هیچوقت بهترین نبودم اما در راه هایی که رفتم همه موفق شدم . از 9 سالگی جودو و شائولین و تمرکز و کوه پیمایی شروع کردم . و بعد شناخت طبیعت و محقق آب ، خاک ، گیاه ، زمین . علاقه ی طولانی به عرفان و مهربابا ، مجسمه ساز ، گرافیست ، آبشارساز ، روانشناس ، نقاش ، جوشکار ، مهندس سازه ، و غیره . همسرم هم دوستم هست ، هم همنورد ، هم تفنن ، مادر بچه هام و غیره ؛ او بی نظیر هست . دو فرزند دارم که دلشون میخواد دانشمند بشن بنام پارسا و مسیح . تقریبا هیچ چیز نیست که بتونه در آرامش و خوشبختی ما خدشه ای وارد کنه . تقریبا سالی دو الی سه ماه را در سفر و طبیعت به سر میبریم . ما سهم زیادی از خوشبختی‌مون رو از اجرای پیشنهادات و آموزه های { مهربابا } میدونیم .

سلام به همگی امیدوارم که در سال ۹۹ به آرزوهای مهم زندگیتون دست پیدا کنید من زندگی سخت اما پرتلاشی داشتم مثل همه دهه شصتی ها من تو زندگیم هیچ وقت عجله نکردم، درس خوندم و با کسی که عقایدش مثل خودمه ازدواج کردم الان یه پسر گل و یه دختر ناز دارم از خداوند بخاطر همه نعمتهاش که به من عطا کرده ممنونم

سلام تولدهمتون مبارک عیدتون هم مبارک انشاءالله هرچی که عمرتون مقدور شده با عزت و سر بلند طی بشه پدرم پزشک یار بود هرسال میرفت جنگ بعد از جنگ هم خیلی برای مردم خدمت کرد ولی عمر طولانی نداشت خدابیامرزش من دوبار تو زندگی شکست عشقی خوردم اولی بعداز یکسال و دومی بعداز پانزده سال الان با دو فرزندم زندگی میکنم ودر راه طلاق هستم خدا هیچ مردی رو خار نکن زنم منو خار کرد ولی با وجود بچه‌هام که خیلی منو دوست دارن امیدم رو از دست ندادم برام دعا کنید