زندگی کردن من مردن تدریجی بود آنچه جان کند تنم عمر حسابش کردن

خسته ی روزگارم

نه بچه گی کردم بخاطر جنگ و دشمنی با غرب و شرق نه نوجوانی کردم بخاطر تبعات بعد جنگ نه جوانی کردم بخاطر عدهای متعصب و به ظاهر مومن افراطی نه جوانی کردم بخاطر وضعیت بد افتصادی نه میانسالی کردم بخاطر دشمنی با آمریکا و بلاتکلیفی وضعیت اقتصادی و تحریم خدا رو شکر زنده ام ولی زندگی نکردم الحمدالله وضعیت مالیم خوبه بخاطر تفریحم کار بود ولی استفاده و لذتی نبردم در کل جزو نسل سوخته بودم و از کسانی که از حق من و خانواده ام ریالی بذر و بخشش به کشورهای دیگر کردند نمی گذرم و اگر اخرتی باشد باید بخاطر این افراط و تفریط جواب گو باشند.

خداروشکر اززندگیم راضی هستم معلم هستم وبیست سال سابقه دارم وثمره زندگیم هم یک دختر پانزده ساله زیبا به نام شادی هستش

دوست داشتم‌پزشوی قبول شم....اما با اختلاف ۷ نفر قبول نشدم...امتخاب بهدیم دبیری بود بخاطر بازار کارش....الان دبیر شیمی هستم....سخت گیری در ازدواج داشتم دیر ازدواج کردم....به نسبت روزگار دهه ۶۰ من کم‌کاری نکردم و امروز اگر راضی نباشم مقصر محیطی هست که به اجبار تو اون زندگی کردم خودم نهایت تلاشم رو کردم

درس خوندم دکتر شدم ازدواج کردم مهاجرت کردم خدا رو همیشه شاکرم

سلام من هم یک ابانی هستم وقتی داشتم سرگذشت بقیه ابانی هارومیخوندم واقعا چقدرروزگارم بهم نزدیک وتوزندگی یه چیزای مشابه به هم داشتیم. من خیلی دوست داشتم معلم بشم. دانشگاه قبول شدم ودرس خوندم ولی ترم اخرشوهرم نذاشت ادامه بدم وقتی اینومیتونم بگم همیشه این حسرت وتودلم گذاشت. الان خداروشکرکه تواین دنیایه نفسی میکشیم وزندگی میکنیم باتمام سختیهایش، اینم هم میخواستم بگم کدومتون مثل من همیشه روز24ابان دلش میگیره یاگرفته؟

زندگی پر فراز و نشیبی داشتم و دارم 18 سالگی ازدواج کردم درسم رو ادامه ندادم بهترین سالهای عمرم زیر بار مشکلات مخصوصا تحمل نداریهای همسرم و از همه مهمتر تلاش برای بچه دار شدن به بدترین شکل ممکن گذشت پدر و مادرم در دهه پنجاه زندگیشون هر کدوم مبتلا به یه بیماری سخت شدن و ناباورانه درحالیکه شدیدا به وجودشون نیاز داشتم از پیشمون پر کشیدن ولی در کل خدارو برای همه نعمتهایی که بهم داده شاکرم و مطمئنم منو دوست داشته که منو برای بازی توی نمایشنامه های سخت زندگی انتخاب کرده حتما به بازی من اطمینان داشته و من حالا قویتر و محکمتر برای نیمه دوم زندگی آماده ام

سلام،پدرم قنادبود،زندگی متوسطی داشتیم؛درسم خوب بودوشاگردممتازبودم وازهمون سال اول متوسطه میخواستم پزشکی بخونم ولی پیش دانشگاهی حواسم زیادبه درس نبودوجای پزشکی رشته های بهداشت محیط و...قبول شدم سال بعدزبان انگلیسی شرکت کردم ولی دوباره شل انداختم ونخوندم،سال۷۹سربازی رو خریدیم وسال ۸۱بانک ملت استخدام شدم؛خداروشکرزندگیم میچرخه وفعلابا۳تادختروهمسرم اززندگی درحدمعمول راضی هستیم،امادرکل تااینجااززندگیم راضی نیستم ازهمون بچگی جنگ وبعدتحریم والان اوضاع اقتصادی کشور،درکل مادهه شصتیها نسل سوخته ایم،چی فکرمیکردیم وچی شد!ولی بازهم خدایاشکرت ...

سلام آبانی های عزیز دوست داشتم پزشک بشم ولی الان یه خیاط ماهر هستم ویه تولیدی کوچک دارم آبان عشق به افتخار همه ی آبانی ها یه لبخند

با بی پدری گذشت سخت بود ولی روزگار باحالی بود به عشقم نرسیدم خیلی سریع به آدمها اطمینان میکنم وضربه های زیادی خوردم ولی از نظر مالی راضیم ولی اصلا با این زمونه حال نمیکنم

روزگارم گذشت چه خوب چه بد مهم اینه که امروز تجربیات خوبی دارم حالِ الانم خوبه و به همه ی آبانیهای عزیز از صمیم قلب درود میفرستم دلیل ناراحتی خود نیستیم ولی میتونیم دلیل شادی هامون باشیم دوست عزیز همین الان یه لبخند روی صورتت نقش بزن

خوب نبود خیلی از عمرمو بیخودی تلف کردم وب آرزوهام نرسیدم

سرنوشت سخت نوشت ولی یه خلبان ساخت از خودش

به شدت سخت گذشت