سلام سام هستم...همیشه زندگی خوبی و بدی داره...شاید دفعه ی بعد که به زندگی میام از این دوره بهتر باشه...‌پر از عدالت باشه..هم از اهل زمین هم از هر چه در آسمانها هست..دفعه ی بعد شاید به به زبون دیگه سرگذشتم رو بنویسم..امیدوارم پر از رضایت باشه..خداحافظ شما تا دوره ی زندگی بعدی

سلام من هم روح اله هستم تو زندگی خیلی بدبختی کشیدم آخه یه دهه 50ای چه کیفی میتونه داشته باشه چه خاطره ای فقط حال خوشمون تا قبل از 1380 بود بقیش همش نا امیدی

سلام امیدوارم سلامتی تمام این سن خوب وخوش باشه مابه ماها میگن نسل سوخته ولی با تمام سختی های که گذراندیم قلب مون می تپه خدارو شکر خوبم از خداوند می‌خوام شما هم عالی باشید

من دوران کودکیم رو روستا گذروندم و درسن مدرسه به شهر نقل مکان کردیم هیچوقت شاگرد درس خونی نبودم ولی همیشه تو کار وکاسبی خودمو موفق میدونستم خیلی اتفاقات خوب وبد تو زندگیم افتاد ولی بدترین اتفاق زندگیم ازدواجی بود که هیچوقت باب میلیم نبود برای همین از لحظه ایی که ازدواج کردم هرروز افسرده و افسرده ترشدم

من اززندگیم راضیم ولی میتونس ازاین بهترباشه،اگه یه نفردیگه توزندگیم بود ولی درکل نسبت به دهه هشتادیا،بهتریم به قول بعضی ها فرش کهنه ارزشش بیشتره اونم اگه فرش ،فرش تبریزباشه،خوشحالم که دهه شصتیم.

سلام روح الله هستم دوران کودکی خوبی داشتم اما نوجوانی زیاد جالب نبود اما هر روز که از عمرم میگذره روز ها برام بهترو بهتر میشه به امید روزی که همه حالشون مثل من بهتر بشه

باسلام زندگی من در دوران ابتدایی و راهنمایی خیلی خوب بود ولی دوران دبیرستان پدرم فوت کرد و خیلی سختی کشیدم در خانواده برادران بزرگترم بامن زیاد خوب نبودند و نهایتا رفتم خدمت سربازی و بعد دانشگاه و هم اکنون کارمند و دانشجوی دکترای مکانیک هستم. به امید شادابی همه همه تولدی هایم، دوستتان دارم

ناشناس .زندگی کودکی و نوجوانی خیلی ساده ولی بسیار شادوساده داشتیمدر نقطه صفر مرزی ساحل دریاچه هامون زندگی میکردم شاگرد اول کلاس تاوقتی پدرم زنده بود بودم اولین رشته علوم تجربی بودکه پدرم رااز دست دادم خشکسالی باعث کوچ به یکی از روستاهای استان گلستان درسال۷۳کردیم مادرم با زحمات فراوان نمی گذاشت سختی بکشیم بالاخره به دلیل دیر رسیدن کارنامه تحصیلی در مدرسه تجربی به دلیل پرشدن لیست ناچاراانسانی را انتخاب میکردم دیپلم نتوانستم سال چهارم سر۷جلسه امتحانات حاضر شوم کار میکردم به شدت تا کمک مادرم باشم .سال۸۱ازدواج کردم با دختری کردمتولد۶۵که دوپسرخدا به ما داد زندگی خوبی داشتم تا۸۸خانه درست کردم ۸۹طبقه دوم که همسرم مبتلابه سرطان شد تمام هستی ام را هزینه درمان طی۴سال کردم ازدست دادمش.افسردگی شدید گرفتم تازه خوب میشدم که شرایط اقتصادداره خرابم میکنه

ازوقتی خودم راشناختم همش سختی بی پولی گرانی دغدغه فکری دروغ ظلم فسادنیرنگ وازهمه مهمتراینکه ده سال عاشقونه یکی رادوست داشته باشی قول ازدواج بهت بده بعدیواشکی بره نامزدکنه ومن که براش جنگیدم تابرگرده منوبه بادکتک گرفت گفت نمیخوامت ومنم افسردگی گرفتم وازدواج ناموفق کردم خیلی دنیای مضخرفی داریم آههههههههه

بعد از تولدم سرآغاز پیدایش جمهوری اسلامی در ایران بود...پس از آن تا الآن دیگر زجر بود و دروغ و جنگ ودروغ!...هیچ چیز خوبی یادم نمی آید...گوشهایم به دروغ شنیدن از تلویزیون ورادیو عادت کرده اند...همین!..

درود بی کران برشما. دوران کودکی و نوجوانی خیلی سریع گذشت.متاسفانه پدرم همراه خوبی نبود. دوست داشتم بیشتر ایاق باشه.بیشتر درگیر دعوا باهمسالان بودم.تحقیر در مدرسه و محیط زندگی توسط بزرگترها مد روز بود برعکس الان... دوران متوسطه و راهنمایی همچنان ناملایمتی ها و ..وجود داشت تا اینکه مردی به عنوان معلم ورزش درمسیر من قرار گرفت و مسیرم را تغییر داد. ۳ سال آخردبیرستان عوض شدم.تلاش کردم. وارد دانشگاه شدم. سخت ترین روزها رو در سربازی گذراندم.وارد سازمانی نظامی شدم . به خاطر اشتباهی که ریشه درهمان ارتباط نادرست خانواده ها با بچه ها داره مجبور به جدایی از این ارگان شدم .اگرچه بدم هم نمی اومد تموم کنم. یه روزی احساس کردم باید عمر به بطالت نگذارم.تلاش کردم . امروز مدیر یک مدرسه ام . همسر و فرزند خوبی دارم. به زندگی نگاه بهتری دارم . و سعی می کنم برای هم نوعان مفید باشم. فقط یادمان باشه دلیلی برای نا امیدی و تلاش نکردن وجود نداره.