اینترنت قطعه داشتم توی هیستوری گوشیم میگشتم که یدفعه چشمم خورد و این صفحه رو که سالها پیش تاریخ تولدم رو سرچ کرده بودم رو دیدم. سرگذشتم بالا و پایین زیاد داشته، شادی بوده غم هم بوده ولی اگر حق انتخاب داشتم هیچوقت به دنیا نمیومدم!

سلام درود بر دوستان من متولد اردیبهشتم ولی... خانمم متولد ۲۸مهر ۷۹هس ازش راضی ام بهترین زندگی رو باهاش دارم،توی همه کارا باهاش لذت میبرم(مسافرت،بازی،..) بعضی از عزیزان میگن مامهرماهی ها طفلکیم،بله زندگی پوچ هست دوستان ولی شما باید پر ش کنید ،من زندگیمو باهمسرم پر کردم تقریبا ۳ساله باهم زندگی میکنیم،هردومون دور از خانواده ایم یکی ۱۰۰کیلو متر یکی ۲۰۰کیلومتر ،ولی باهم خوشیم

به عنوان یک مهرماهی متولد ۷۹ عاشق زندگیم هستم با تمام اشتباهات و خوبیاش اگه دوباره متولد بشم همینجوری زندگی میکنم هیچ حسرت و پشیمانی ندارم چون خدا رو دارم عاشق خدام و تموم زندگیمه حس میکنم این روز خدا خیلی مودش خوب بود که من به دنیا اومدم به عنوان دوست یه پیشنهاد دارم بهتون فقط با خدا باشید هیشکی حریفتون نیست دوستون دارم مهر ماهی های دوست‌داشتنی

البته من توی شرایطی نیستم که کسی رو قضاوت کنم ولی به عنوان کسی که خودشم قبلا همین حال روحی رو داشته و حتی یکی از کامنت‌ها هم کامنت سال‌ها پیش خودمه میگم که زندگی اونقدرا هم چیز خاصی نیست که ما اینجوری به خودمون سخت گرفتیم. الان چشم بهم زدم داره ۲۴ سالم میشه شاید زمانیکه که این کامنت رو میبینین خیلی هم بیشتر گذشته باشه. گذشته و آینده رو‌ باید رها کرد. همین ثانیه‌ای که الان هست رو دریابین و به بهترین شکل ممکن ازش لذت ببرین. هرکسی نه بخاطر شکست‌ها و دستاوردهاش بلکه به عنوان یک انسان قابل احترامه و لیاقت بهترینهارو داره.

۲۱ سالمه تا الان راضی نبودم و همه چیز رو گره زدم به یه چیز . اشتباه زیاد کردم تلاش بی جا برای خیلی چیزا کردم ولی به خودم قول میدم اوضاع رو بهترش کنم …

سلام من فقط یه کلمه دارم بگم زندگی خوب وشادی نداشتم والان هم ندارم وتو هیچ زمینه ای موفقیتی کسب نکردم

سلام‌ من ۲۱ ساله هستم، و تو دانشگاه دولتی درس میخونم. و همزمان‌کارم میکنم اوضاع زندگیم بد نیست خداروشکر ولی نه کارم و نه رشته تحصیلیم افسانه شخصیم و رویام ‌نیست . راستش قلبم بار ها آرزوشو بهم گفته چیزی که واقعا خوشحالش میکنه و من هر بار به خاطر چیزایی مثل درآمد و و بهونه های دیگه نشنیدمش، اینقدر که یه مدتی ساکت شده. دلم میخواد دیگه واقعا بهش گوش بدم.

زندگی خوبی نداشتم ولی باز امید دارم

من دانشجوی پزشکی ام و تا اینجا کم و بیش به خواسته هام رسیدم خداروشکر ویژگی هام هم دقیقا مثل۲۰:۰۲۱ ۱۴۰۰/۰۲/۱۵ خیلی جالبه فک کردم خودم نوشتم اونارو

تا ۱۷سالگیم خوب بود بهترین مدرسه میرفتم با کلی دوست و خوشحال و شنگول بودم.سال کنکور یه نفر نزدیکو از دست دادم.چون اولین بار بود کسیو از دست میدادم نتونستم خودمو جمع کنم. کنکور اولم فاجعه بود و انتخاب رشته نکردم،مثلا میخواستم خانم دکتر آینده شم،سال دوم رتبم بدتر شد ولی باز نشستم پشت کنکور،سال سوم دیدم فرجی نمیشه انتخاب رشته کردم. دانشگاه خوبی قبول شدم ولی رشتم اونی نبود که میخواستم سال اولم میشد برم حتی یه رشته بهتر. خانوادم به روم نمیارن،گاهی یه حرفی میزنن که تخریب شم و حق دارن:) تو این سه سال همه دوستامو از دست دادم و شدم یه آدم منزوی که تو خودشه،بیرون نمیره به خودش نمیرسه.نه رانندگی بلدم نه شغل دارم نه بلدم وارد اجتماع شم.انگیزه درس خوندن و کارای دانشگاهم ندارم حتی حوصله تفریحم ندارم اون موقع میخواستم آیلتس بگیرم ولی دیگه زبانم یادم رفته

سلام منم یه دخترم ۲۰ سال از زندگیم گذشته هدف خاصی نداشتم فقط دوست داشتم یه دانشگاه دولتی قبول شم که شدم تو زندیگم سختی خیلی کشیدم خداروشکر میکنم تو نستم کنار بیام باهاشون دوستای زیادی دارم امیدوارم بتونم یه فرد مفیدی تو جامعه باشم

خب منم الان ۲۸ مهر ۷۹ ب دنیا اومدم راستش جالب بود برام که حرافای کسایی رو‌بشنوم ک دقیقا هم سن خودم هستن من پسر هستم وضعیت درسیم از اکثر دخترا و همه‌ی پسرای فامیل بهتره میشه گفت تنها پسریم که دانشگاه دولتی قبول شدم خب این فکر کنم تنها نقطه قوت زندگیم باشه چون من خیلی منزوی ناامید و سردم و به شدت درونگرام کلا یدونه دوست صمیمی دارم و دوستای دیگه ای ندارم و اینکه فکر کنم من از زیادی مودب بودنم و ساکت بودنم چندان راضی نیستم البته بگم که بعضی اوقات بدجور تندخویی میکنم خخخ .از علایقم بگم مدام دارم اخبار نگاه میکنم و اطلاعات سیاسی و اقتصادیم همیشه بروزه از شهرسازی و معماری مدرن شهری خوشم میاد فراوون و اینکه گاهی میشه ساعت ها توی گوگل مپ باشم و نقشه های شهر هارو ببینم از سختیای زندگیم نمیگم چون همه به اندازه کافی گوششون از سختیا پرهست

دوست داشتم پزشک بشم ولی خب نشد جوری که بعد دوبار کنکور دادن بهترین دانشگاه کشور درس میخونم ولی نه رشته دلخواهمو! دوست داشتم عکاس بشم عاشق عکاسیم ولی قیمتای سرسام آور این اجازرو نداد، نمیدونم چرا هیچ کس توی سن و سال ما از زندگیش راضی نیس واقعا سر جنگ داره بامون؟؟؟کاش حداقل یکی رو میدیدیم راضی باشه تا ماام ازش امید بگیریم ولی همش پوچ و بیهودس...

من یه دختر ۲۰سالمو ازنطر همه پرازانرژی مثبتم...ازاون دسته ادمایی هستم که توتنهاییام سختی خیلی کشیدم اما همش نقاب خنده روصورتمه...ارزوهای زیادی داشتم که بهشون نرسیدم فقط بخاطر ی سری افکار وفرهنگ هدی پایین منطقه ام...الانم ۲هفته دیگه عروسیمه وباورم نمیشه که من چقد میتونسم تو ۲۰سالگیم شاد و پرهدف باشم... آرزوهایی که فقط باید به گور ببرم...آرزوی من فقط اینه که عاقبت بخیر وسلامت وتندرست باشم...وخانواده ی شادم وهمسرحمایتگرم پشتم باشن...فقط ۲۰سالگیم تو تصور م جوره دیگه ای بودم والان خیلی دغدغه دارم... خدایا ازگناهانم بگذرهمانگونه که از آرزوهایم گذشتی...

راستش آن چنان که موافق زندگی باشم نیستم ولی بازم توکل بخدا

سلام من دختری 20ساله ام که هنوز باورش نشده بزرگ‌شده من توگذشتم آدمی بودم که برای اهدافش میجنگیداماوقتی18سالم شد یعنی سالسوم دبیرستان کم آوردم الآنم که دارم اینومینویسم نمیدونم از زندگی چی میخوام ولی سعی میکنم باهاش کنار بیام خیلی دوست دارم مستقل باشم دوستای زیادی داشته باشم منظورم دوست صمیمیه آخه من آدمای کمی توزندگیما وفقط به اونااعتماددارم وبه دیگران کم اعتمادمیکنم اگه قبل هیجده سالگی ازم می‌پرسیدم احساس خوشبختی می‌کنی واززندگیت راضی میگفتم اره اماالان همه چی برام فرق می‌کنه و میتونم بگم خیلی زیاداحساس یاس وناامیدی میکنم و میتونم بگم از سرگذشتم میشه ی داستان نوشت درهرصورت خیلی خوشحالم که تواونرو ی که بدنیا اومدم بدنیا اومدید بهتریناروبراتون آرزو میکنم