سلام من امروز ۳۰ سال و ۸ ماه حدودا از روزهای عمرم میگذره الان که دارم این متن رو مینویسم اذر ۱۴۰۴ هستیم درس خوندم لیسانس گرفتم ولی به کار نبود گفتم وارد بازار کار ازاد بشم شاید بهتر باشه پس زحمت کشیدم تا یه روزی مغازه رو اجاره کردم و به عبارتی گفتم شدم اقای خودم و خوشحال ولی از شانس ما گرونی و تورم و رکود بازار انقد سر به فلک کشید که فقط دست و پا میزنم باز برنگردم به دوران کارگری قبل یا دست از پا درازتر برنگردم خونه و بگم نتونستم خیلی دلم میخواد بگم منم تونستم دعا کنید بازار راه بیوفته که ایشالله خدا برا همه بسازه و دست ماهم بگیره عمر و جوونیم رفت و هیچی ازش نفهمیدم ولی مطمئنم که یه روز خوب میاد اون روز قسمت همه

من تا به این سال که زندگی کرده‌ام الان ۲۸سال دارم مجردم این را از زندگی فهمیده ام که زندگی بدون یک هدف واقعی نه هدف های چرت و پرت فقط و فقط هدف واقعی بی معنی هست الان نه پول نه ماشین نه خونه نه همسر هیچ کدام برای من معنی ندارد و از کل دنیا یه ماشین و یه کارگاه دارم نمی‌دونم چی تو خودم گم کردم که نمیتونم پیدا کنم

کودکی به چشم بر هم زدنی گذشت... حدود ۱۰۰۰۰ روز زندگی کردم و چقدر میتوانستم از هر روزش استفاده کنم و نکردم... امیدوارم اگر ۱۰۰۰۰ روز دیگر گذشت حسرت هیج روزی رو نخورم و لحظه هام به بهترین شکل بگذره... آمییین

دقیقا عین شخصیت خودم بود .عالی بود لذت بردم