تو ۳۰ سالگی یاد گرفتم نسبت به نظرات دیگران به خودم بی اهمیت باشم یاد گرفتم دنیا دار مکافات هست و از هر دست بدی از همون دست میگیری...سختی‌هایی که از بچگی کشیدم خیلی بیشتر از سنم هست

امروز ۳۰ سالمه و۴ ماه و۱ روز. باز خدا حقیقت رو واسم آشکار کرد قلبم شکست ولی خدایا شکرت چون من همیشه حقیقت رو به دروغ شیرین ترجیح میدم. ۵ سال و۴ ماهه که دارم گریه میکنم چون خیانت میبینم تنها چیزی که دلم میخواست اینه ک به من اکتفا کنه فقط بامن باشه ولی ... من یادمیگیرم دیگه حرفاشو باور نکنم وبرای همیشه اززندگیم حذفش کنم. یادمیگیرم ک فقط واسه خودم زندگی کنم ودنبال اهدافم باشم وبه خونوادم بیشتر ازهمیشه عشق بدم... یادمیگیرم ک عاشق خودم باشم خیلی خیلی زیاد واولویت من توزندگی خودم باشم اهدافم وبچه هام. من میدونم ک قلب خیلی بزرگی دارم ک کل آدمای روی زمین‌ هم توش جامیشه ومیتونم به همشون باتمام وجود محبت کنم وبهشون کمک کنم پس اینکارو میکنم... خدایا یه عشق پاک و حقیقی واسم‌مقدر کن عشقی ک توش تعهد ووفاداری وازدواج باشه وباز تعهد وعشق ووفاداری واحترام

16سالگی ازدواج کردم و الان دوتا پسر یکی 12ساله ویکی 7ساله دارم

خیلی آدم عوضی ای بودم ولی الحمدلله درسال ۹۱امام رضا علیه السلام نگاه ویژه ای کرد و منم آدم شدم،الان کارمند تامین اجتماعی هستم

۵ سال ارتشی بودم ..از اول علاقه ای به درس و کار دولت نداشتم...الان راننده بیابونم

مانند همه دبیرستان را تمام کردم و با ترید بین رشته ی مورد علاقم و بازار کار معلمی را انتخاب کردم وارد دانشگاه فرهنگیان شدم بهترین روزها و افراد زندگی ام را آنجا دیدم حالا معلم ادبیات فارسی دبیرستان هستم و باز تردید دارم که مسیر زندگی ام را چطور انتخاب کنم الان عاشق معلمی ام ولی دوست دارم برای دل خودم رشته ای جداگانه بخوانم در کل از زندگی راضی ام چون یک اسفندی نه تکرار میشه نه تکراری

مثل همه درس خوندیم تا رسیدیم به دبیرستان ، علاقه زیادی به کامپیوتر داشتم اما عمو و پدرم اسرار داشتن که کامپیوتر به درد نمیخوره و آینده نداره . ناچار رشته الکترونیک انتخاب کردم و ادامه دادم . دانشگاه دولتی شهر خودمون قبول شدم و 3 ترم خوندم و بعد ولش کردم ... چون دیگه علاقه ای نداشتم . بعد از اون رفتم سربازی و خدا رو شکر سربازی هم توی شهر خودم و با فاصله ای خیلی نزدیک خدمت کردم . اینم کار خدا بود و دست من نبود ... . بعد از سربازی نمیدونستم چی کار کنم که خدا رو شکر یک مسیری پیش پام اومد تا در نهایت بتونم به چیزی که علاقه داشتم برسم . بعد از دو سال الان درامد بالایی دارم و کارمم هم برنامه نویسی و طراحی وب سایت هست . ادامه تحصیل هم ندادم چون نیازی بهش ندارم . فقط میخوام بگم اولا دنبال علاقه ای که دارید برید ، دوما به حرف دیگران گوش نکنید ، سوما فقط به خودتون متکی باشید و دست جلوی هیچ کس دراز نکنید . موفق باشید .