سلام دوستای مردادی منم از وقتی دنیا اومدم سختی زیادی کشیدم شدم بچه طلاق با پدر ناتنی زندگی کردم گفتم ازدواج کنم خوب میشه فقط فرقش اختیارم دست خودم شد همین شوهرم بیکار تو خونه من سرکار یک سال جیگر گوشم رها دخترم که روز تولدم به دنیا اومد آسمونی شد بعد اون دیگ نفس میکشم دعا کنین برام زندگیم که نه نفس کشیدن داره سخت میش برام چون اسم این زندگی نیست حالم بد شده از دنیا آدماش بی پولی و....

سلام،من‌یه مردادی شیک پوش،پرجنب وجوش خیلی قانع،که انقدر قانع بودنم به نظرم خوب نيست دوران کودکی عالی بودنوجوانی م گذشت،دانشگاه بازهمه چیز خوب بود،سال اول دانشگاه با پسرعمه ام نامزد کردم که پنج سال بعد با ازدواج دانشجویی خیلی ساده رفتیم سرخانه زندگی مون.باهم مغازه راه انداختیم. هم خونه داری هم کارهای مامان ومادرشوهر،هم مغازه داری،الان که فکرش رو میکنم میبینم کلی زرنگ بودم،اما شوهرم یهو عوض شد،نه اجازه داد ادامه تحصیل بدم،نه کار دولتی برم،نه دوستی،نه مهمونی فامیل.خداروشکر باخانواده ام خوبه ودر رفت وآمد.اما دلم پیشرفت بیشتر میخواست واون همیشه مانع.چندساله ازدواج کردیم اما من باناشکری دوتاجنین روالبته ناخواسته ازدست دادم ودیگه بچه دارنشدیم.الان موندم تواین زندگی یکنواخت.احساس میکنم شوهرم هم معتادشده،خیلی نگرانشم ولی انگار اون به من توجهی نداره.

سلام سرگذشته بقیه همزاد ها رو خوندم البته نه همه بعضی هاش . انگاری ۲۹ مرداد ۶۹ زیاد خوش شانس نیستن چون منم از روزی که چیزای فهمیدم ویادمه سختی زیاد کشیدم تا الانم که متاهلم بازم همینطوره انگاری ی سوزن نخ کردن و کشیدن تمومی هم نداره . ازخدا میخام ولی از حالا به بعد واسه هممون خوب بنویسه

فقط میدونم هیچ کدوم ازآرزوهام برآورده نشدوکلاهرچیزی که دوس داشتم ازم دورشدالانم باسختیهامیجنگم همچنان امیدوارم یه روز بیاد که منم به یه جایی برسم

دوران کودکیم معمولی بود ولی از سال ۸۳ به بعد متاسفانه مبتلا به عشق شدم و بی نهایت عذاب روحی کشیدم دوران جوانی هم فشارهای روحی زیادی تحمل کردم هنوزم که هنوزه دفتر خاطرات اون روز ارو که میخونم قلبم کنده میشه ۲۷ سالگی ازدواج کردم و راضیم از زندگیم گاهی مشکلاتم هست ولی خوب دوسش دارم و راضیم

از وقتی یادم میاد هیچ وقت خوشحال و خوشبخت خودمو ندیدم مجردی مشکلات خودش واداشت الآنم که متاهلم خیلی بدتر اصلا حال خوبی ندارم

سلام دوستان من دوران کودکیم چون بیخیال یابهتربگم متوجه جریانات زندگی نشده بودم چیزی نفهمیدم ورفته رفته زندگی سخت سختری روداشتم درسم خوب نبودچون مشکل خانوادگی پیش اومددرسال ۸۳ترک تحصیل کردم ورفتم دنبال کارتابیام پیشرفت کنم خدمت رفتم بعدش ک رفتم توکارکشاورزی وشغل تراکتوروکمباین انتخاب کردم بعدش ازدواج چندوقت بعدازدواج یک روزصبح ک خاستم برم سرکارافتادم توی دستگاه روشن ک تازانورفت داخلش لعنتی کل پام له شدولی بادرمان درست شده ولی ن میتونم بدوم ونه ازچیزی بپرم فقط راه میرم درکل زندگی خیلی بدیه برامن فقط امیدم زن بچه منه ک جون منه

سلام عزیزان که در تاریخ همزاد هستیم.برای من از اول روزگار سخت نوشت و هنوزم داره ادامه میده میگذره برام دعا کنید خیلی محتاج دعایم

تا هفت سالگی دوران کودکی شیرینی داشتم از اون به بعد تا 19 سالگی خیلی سخت گذشت بهم در حال حاضر دانشجو دکتری هستم خواستگار زیاد دارم اما همچنان مجردم سختی های راه زندگیم خیلی زیادن ممنون میشم برام دعا کنید

فقط میتونم بگم ک برای من دعا کنید و بخواید ک مشکلاتم حل بشه، سخته برای ی مرد تحقیر شدن، خیلی روزای بدی رو دارم سپری میکنم و دیگه تحمل ندارم، شاید بگم کم آوردم، سخته روز و شب برام فقط برام دعا کنید

من بچگی خیلی خوبی داشتم آروم بودم وعاشق بازی .هفده سالگی پیش دانشگاهی بودم که ازدواج کردم حاصل این ازدواج دوتا پسر شیطون نه ساله ودوساله هستن عاشق همسرم هستم ...

٣٠ساله.كودكي تانوجواني نميتوان گفت فقير اماسطح پايين زندگي كرديم پدرم خيلي ب تربيت ماحساس بودو بيشتر مارو كتك ميزد تا حساب ببريم و بترسيم،زحمتكش بود اما بيشتر فكر شكم بود تا سرمايه.١٨سالگي وارد دانشكاه شدم خيلي خاستگار داشتم و٢٢سالگي ازدواج سنتي داشتم اما ب شدت اشتباه بودخيلي كتك خوردم و بعد٧ماه يعني دقيقا فرداي عروسي رفتم خونه بابام و ازون تازيخ ب بعد ٧سال طول كشيد ك بتونم طلاقمو بگيرم خيلي سخت گذشت خيليييي،اما تو اون مدت ارشد تو دانشگاه دولتي وبا رتبه دورقمي قبول شدم درحالي ك هيچ كتاب و منبع و سهميه اي نداشتم بسختي گذروندم ي پام دادگاه ي پام دانشگاه ي پام كار كردن،بزور تونستم طلاقمو با بخشيدن همه حق و حقوقم بگيرم اون سختيا باعث شده هنورم نسبت ب ازدواج بدبين و واقعا بي احساس شدم،داشتم تو كارم پيشزفت ميكردم ك كرونا جلومو گرفت وبازسختي...

با وجود اینکه یه خواهر بزرگتر از خودم دارم ولی خیلی شیطون و لوس بودم و همیشه توی محور توجه بودم همه اطرافیانم دوستم داشتن رفته رفته بزرگ شدم و فهمیدم این حد دوست داشتن توی بزرگسالی همیشه نرمال نیست و تبدیل به حسادت میشه ولی من توجهی نکردم و زندگی میکنم و الان متاهلم با کسی ازدواج کردم که ۵ سال عاشقش بودم و با سختی رسیدیم

سرگذشت عباس زندگی سختی در روستا شروع کردم. پدرم کشاورز و مادرم قالی میبافت. مادرم بیمار شد و درمان طولانی شد. در ۱۰سالگی پدرم فوت کرد و خیلی بدهکار بودیم، مجبور بودیم بپردازیم بدون بیمه و هیچ حقوق و کمک و دستمزدی. درس میخواندم و سر زمین کشاورزی کار میکردم. وارد دانشگاه شدم. ۱۹سالگی مادرم فوت کردم و شرایط برایم خیلی سخت تر شد. درحال حاضر ازدواج کرده و سرکار میروم و ۱۱سال سابقه کار دارم.

تا هجده سالگی یه زندگی قشنگ تو محیطی روستایی تو خونه پدری و سپس ازدواج و به تبعات ازدواج شهر نشینی و در بیست و یک سالگی به دنیا اومدنه دوقلوهام " که قشنگ ترین اتفاق زندگیمه" الان هم با همسرخوبم و دخترای گلم روزگار میگذرونم خانه دارم و خدا رو شکر راضی ام از زندگیم

تا ۱۹ سالگی دختر لوس ولجباز ولی بعد اون یعنی باازدواجم شدم اسطوره ای برا همسرم همه جوره باهاش بودم هیچوقت پشتشو خالی نکردم این از خصوصیت بارز یه مردادیه حالام که مادر یه پسر ۴ساله ام ودانشجو از تلاش دست برنمیدارم هیچوقت

تا هجده سالگی کلیی شیطون بودم و پر جنب و جوش.. وقتم رو گذروندم با درس و باشگاه و تفریح.‌ هجده سالگی نزدیک نونزده معافی گرفتم چند سالی ایران نبودم .. 22 سالگی تقریبا برگشتم و همچنان دارم باشگاه میرم‌‌.. کار میکنم کوه میرم همونطوری پر جنب و جوش و پر خنده ... امیدوارم این مسیر پایدار باشه ... تا وقتی ازدواج کنم و بابای ی پسر گوگولی مگولی بشم