من هم مثل شما و تقریباً خیلی آدم های دیگه یک زندگی پرفراز و نشیب داشتم و متاسفانه به خاطر هوش زیاد نزاشتن اون رشته ای که عاشقشم رو بخونم و به جاش منو فرستادن دقیقا رشته متضادش و ۵سال در دانشگاه عالی و زیبای فردوسی حقوق یا بهتر بگم حق.وق درس خوندم بعد متوجه شدن که چه اشتباهی کردن حالا من ام اس دارم که البته حالم خدا رو شکر عالیه یک پسر همه چیز تمام هم دارم که دنیا مو براش میدم دیگه اینکه واقعا هیچ مشکلی ندارم که هیچ اتفاقا خیلی هم خوشحال میشم که به بقیه کمک کنم آرزو دارم که حتما شهید بشم برام دعا کنید که لیاقتشو پیدا کنم و شهید شم. راستی خیلی خوشحالم که ایرانی ام و برام خیلی مهمه که ایران مثلاً اولین کشور تو کل دنیا بوده که شکل کشور داشته و عاشق زبان فارسی ام که اون هم اولین زبان دنیاست و خوب به نظرم زیبا ترین هم هست اللهم عجل لولیک فرج

سلام من متولد ۸ اسفند ۱۳۶۵ هستم چون پدر و مادرم پیر بودند شش ماه شناسنامه من را عقب کشیدند تا من بتوانم‌زودتر به مدرسه بروم‌ چون خواهر و برادرهایم از من خیلی بزرگتر بودند من سه پدر و دو مادر دارم و کلا خیلی آدم ناآرام و پراسترسی هستم

سلام تا۲۷سالگی دنیارو ی جور دیدم و تو ۱۰ سال اخیر دنیامو گم کردم انگار که این۱۰سال روزندگی نکردم فقط تجربه کردم، امیدوارم ۱۰سال بعدیم پراز حسرت نباشه،دیگه وقتشه آرامش داشته باشم برام دعاکنید

همه چیز سختو تلخه به هیچیزی نرسیدم ولی تا تهش میجنگم❄️

سلام من هم متولد ۸ اسفند ۱۳۶۵ هستم تو دوران کودکی خیلی سختی کشیدم تو نوجوانی روزهای سختی با پدر ومادرم داشتم نتونستم بخاطر مسائل مالی دانشگاه برم اما در کنار همسرم و فرزندانم راضی هستم خدا به همه شما کمک کنه به ما هم یه خونه بده زندگی کنیم از این دولت خیری ندیدم .

سلام به همه ی هم تولدیام،میخوام بگم روزهامون با خوبوبدش گذشت ورفت،وماالان۳۴ساله شدیم،خوشحالم که پیداتون کردم

خداروشکر من همیشه تو زندگیم تلاش کردم برای بدست اوردن چیزهایی که خواستم و هنوز در تلاشم ۳۴ سال از خداوند عمر گرفتم و وقتی به عقب نگاه میکنم به خودم افتخار میکنم بخاطره همه روزهای سختی که گذشت و نامید نشدم و هرسال که گذشت به اونچه خواستم رسیدم و یا بهش نزدیک شدم.

من راضی نیستم برام دعا کنیذ

سلام دوستان.به نظر من دو دسته سرگذشت وجود داره.یکیش اینکه بچه طلاق باشی و محروم ودیگری داشتن نعمت پدر مادر درکل خانواده..حالا این دوتارو باهم مقایصه کنید.ببینید چه فاجعه ای پیش میاره...شاید اونایی که فرزند طلاقند بیشتر درک کنن که تورو خدا سعی کنید به فکر جدایی نباشید.بخاطر بچه هاتون.من ۳۳سالمه دوتا فرزند دارم به هیچ قیمتی حاضر نیستم رهاشون کنم.و قدر زندگیمو میدونم لحضه ب لحظشرو.پر مادر ها لطفا طلاق نگیرید..ممنون

بهترین انتخابم رفتن به دانشگاه در سال ۱۳۸۵ بود . و تا سال ۱۳۸۹ دانشجو بودم و فارغ التحصیل شدم. اون روزها و سالها از بهترین روزهای زندگیم بود. و اینکه ۳ ماه بعده فارغ التحصیلیم نامزد کردم. و الان یه پسر ۵ ساله دارم که امسال ۱۳۹۸ میره پیش دبستانی. که جونمو براش میدم. در کل زندگی خیلی بالا و پایین داره . چندتا فرصت خوب رو توی زندگیم زمان دانشجویی و دختری هام از دست دادم. و همون باعث تغییر سرنوشتم شد‌. و همیشهههههه گفتم اگه عقل الانم رو اون زمان داشتم خیلی کارهارو میکردم و خیلی کارهارو نمیکردم. بازم شکرت... امیدوارم همه از روی عقل تصمیمات مهم زندگیشون رو بگیرن.