سلام من لیلا هستم ۵ بهمن ۵۹ به دنیا اومدم اولین فرزند یه خانواده ۸ نفره و پر از اختلاف پدر و مادر بودم پدرم عصبی و بخاطر طرفداری های من از مادرم کتک زیاد خوردم مامانمم ۱۹ سالگی شوهرم داد تا از فضای خونه راحت شم شوهرم یه آدم کم حرف و بی صدا و کمبود محبت پدر و همسر خیلی اذیتم میکنه ولی در عوض خدا لطف کرد یه شغل خوب و دو تا گل پسر بعد سالها نازایی بهم داد بلاخره دوستان هم تولدی من به خیلی از رویاهام نرسیدم ولی شکر خدا از سختی دوران نوجوونیم بهتره زندگی همینه دیگه

من هم 5 بهمنی هستم 5 بهمن 59 زندگی آرومی داشتم. خیلی اهل فکر کردن هستم عاشق دختر خاله ام بودم و هستم اون هم 5 بهمنی هستش ولی متولد سال 60 افسوس که نشد تا که بشه دختر خاله جان هرجا هستی شاد و خوش و خرم باشی

سلام دوستان منم ۵ بهمن ماه ۱۳۵۹ در شیراز به دنیا آمدم کلا رهبر و مدیر به دنیا آمدم مثل همه متولدین این روز بخاطر شرایط سخت خانواده مجبور به ترک تحصیل شدم و در یک ارایشگاه شروع به کار کردم در ۱۵ سالگی و اولین پله موفقیت من بنا شد برای رسیدن به جایگاه الانم خیلی تلاش کردم در حال حاضر سالن ندارم ولی تو این رشته موفقیت زیادی کسب کردم که در سالن های به نام شیراز تونستم محبوبیت و شهرت پیدا کنم موفقیت همه متولدین هم سن خودم از خدا خواستارم

من کامپیوتر خوندم. بعد از اتمام مهندسی دوره لیسانس ۵سال کار کردم و بعد تصمیم گرفتم تحصیلات تکمیلی داشته باشم، از دانشگاه امیرکبیر فوق لیسانس گرفتم. بعد یکسال برای دومین فوق لیسانس اومدم امریکا، بعد ۳ سال اتمام دوره و اینترنشیپ ویزای کار گرفتم و و بعد هم گرین کارد. تصمیم داشتم عید ۲۰۲۰ ایران باشم بعد ۵ سال خانوادمو ببینم که سقوط هواپیما و کوید پیش اومده…

درود بر شما ، من هم متولد ۵ بهمن ۵۹ هستم ، شاد و پر انرژی ، احساس رضایتمندی دارم از زندگیم ، مدیر هستم و دوست دارم برای آینده ای بهتر تلاش کنم ...

سلام منم مثل شما متولد بهمن ماه هستم پنج ساله که بودم پدرم فوت کردمن بچه آخر خوانواده هستم چهار تا برادر هستیم با سه تا خواهر همه رفتن سر زندگیشون برادها و خواهرام ولی من هنوز مجردم زیاد سختی کشیدم مثل شما ها ولی با تمام وجودم میگم زیباترین دوران زندگیم همون زمان بچه گیام بود هیچی نداشتیم ولی دلمون خوش بودشاد بودیم آدما یکرنگ بودن ولی همه اون ارزش ها ازبین رفت الان چن ماه که اومدم تهران سرکار الا نم جای ندارم مجبورم شب هاتو شرکت بخوابم تا ببینیم آینده چی پیش میاد. آنجا ببر مرا که /شرابم نمیبرد/سرگذشت رضا

سلام منم مثل شماها متولد ۵ بهمن هستم فرزند دوم خانواده . کودکی بسیار خوبی رو تجربه کردم و خاطرات شیرین زیادی دارم . بسیار درس خون بودم دانشگاه ریاضی خوندم و ان زمانها میتونستم معلم بشم ولی از اونجا که پدر سختگیری داشتم نمیزاشت دختر بره شهرستان برا همین تغییر رشته دادم و نقشه کشی خوندم و در شهرک صنعتی مشغول کار شدم . دانشگاه و زمان کار هم بسیار خاطرات عالی. اذواج کردم به نظر میومد مرد خوبی هست ولی افسوس. بچه دار نمیشدم بعد ۴ سال خدا ی دختر بهمون داد که خیلی حس خوبی داشت . افسوس که سال ۹۶ بدبختیام شروع شد متوجه زخمی رو پای دخترم و بعد فاجعه شروع شد . موضوع تجاوز همسرم به دختر دوردونه ی هفت ساله ام تمام خوشی های تمام دوران زندگیم رو به یک باره نابود کرد الان ۲ ساله که دارم اشک میریزم و متاسفانه حال بیتای من خوب نیست .

من طاهره هستم متولد ۵ بهمن درشهر تهرانم ،اولین فرزند خانواده م ،دوتا خواهر مهربون ویک برداردوست داشتنی دارم مادرم به رحمت خدا رفته وپدرم درقید حیاته یک پدرمهربان وبازنشسته شرکت بافکار،بچگی با اینکه جنگ بود فوق العاده خوب بود خیلی بهم خوش میگذشت زندگی خیلی ساده ای داشتیم ولی خوب ،درسن ۱۶ سالگی ازدواج کردم شوهرم ۵ سال ازخودم بزرگتره ،با اینکه خیلی تو زندگیمون سختی داشتیم بالا وپایین داشتیم ولی ۲۳ سال درکنارهم همه چیز روتحمل کردیم نتیجه زندگی مشترکمون یک پسر ۲۰ ساله ویک دختر ۱۳ ساله ست والان زندگی خیلی خیلی خوبی داریم ودرکنارهم اززندگی لذت میبریم وخیلی خوشبخت هستیم وخدا روشکر که بهترین ها رونصیبم کرده واینم بگم که زندگی به نفع ما نبوده وخیلی تلخیها رو ازسر گذرونیدم وخدا روشکر میکنم که تونستیم اون روزا ها روتحمل کنم والان بهترین روزها وشبهای خوب رو درکنارهمسرعزیزم وبچه های گلم تجربه میکنم،امیدوارم همه هم سن وسال های من بهترین ها نصیبشون بشه آمین

سلام من ۳۹ ساله ام پنج بهمن به دنیا اومدم و اولین فرزند خانواده بودم پدرم نظامی بود و روزهای جنگ کمتر وجودشو احساس میکردم با برادرام هر کدوم ۴ سال تفاوت سنی داشتم و همیشه منو بزرگ حساب میکردن و برای همین هیچوقت بچگی نکردم چون درشت هم بودم هی میگفتن دختر گنده هنوز عروسک میخواد دختر گنده هموز سر به سر داداشش میذاره دختر گنده هنوز بازی میکنه روزهای تلخ و در عین حال شیرینی بود ولی همیشه آرزوی داشتن یه کودکی دیگه رو دارم بزرگ شدم رفتم دبیرستان و کارت پوستال های عکس فوتبالیست های جام، جهانی ۹۸ فرانسه رو جمع میکردم پفک میخریدم و به امید برنده شدن بلیط جام جهانی رویاهای نوجوانانه همیشه بین ارزوها و بچگی ها و جوونی کردن هام و فشار روحی خانوادم گیر بودم برای همین زود ازدواج کردم و افتادم تو مشکلات زندگی سختی ها پشت سر هم تا الان که دو تا پسر ۱۱ و یک ساله دارم خدا رو شکر‌ سخت و شیرین و تلخ جوونیم گذشت ولی حس میکنم باختمش