دوران کودکی ونوجوانی پراز دلهره وترسی رو گذراندم دوبرادر ودو خواهر داشتم ومن آخرین بچه بودم خیلی اذیت شدم به آرزوم که معلم شدن بود ترسیدم چون پدرم مخالف ادامه تحصیلم بودپدرم مرد خوبی بود ولی عقیده اش این بود برادربزرگم وقتی ۱۸سالم بود شهید شد ومن اونموقع به معنای واقعی یتیم شدم وپشت وپناهمو از دست دادم همون زمان نامزد بودم وبدون هیچ عشقی سر سفره ی عقد نشستم خیلی بد بود اصلا خاطره ی خوشی ندارم ازدواجم یه جورایی تحمیلی بود وزندگی خوبی نداشتم یک فرزندم به خاطر اخلاق بد شوهرم ازدست دادم ویک پسرم باز به خاطر سهل انگاری شوهرم تشنجی شدولی دوتا پسر دیگه دارم دومی خداروشکر تو زندگی موفقه ولی اولی بااینکه ۳۴ سالشههنوز ازدواج نکرده متاسفانه اخلاقش تند وعصبیه از شوهرم راضی نیستم خیلی تو زندکی عذابم داده ولی همیشه خدای مهربون پشت وپناهم بوده وهست خد

سلام و عرض ادب خلاصه و مفید: دوران کودکی با مادر و پدری کشاورز و زحمتکش در کنار بوته های تمشک و بوی برنج در شالیزارهای گیلان، پر از شور و نشاط و بازی در کوچه با برادرهام (که بعدهایکیش شهید شد واون یکی و تو حادثه ای از دست دادم ) و دوستان هم محله و۰۰۰ و بعد درس و دانشگاه و معلم شدن و ازدواج و داشتن دوقلوهای پسر با تمام فراز و نشیب ها و مصیبت ها و غم ها از زندگیم راضی هستم و به خاطر همه ی داده ها و نداده ها ، خدا وند رو شاکرم

دوران کودکی پرنشاط وبازی توکوچه وبودن بابچه های همسایه. بعدشم دانشگاه ومعلم شدن وبعدادامه تحصیل ومشاوروروان شناس شدم. الان به این نتیجه رسیدم که به قضای الهی راضی بودن بزرگترین آرامشه وهراتفاقی که توزندگیمون میفته همش یه نشونس برای رشد. ازغصه ودردنترسیم که حتمایه خیرویه رشدی توش هست. نسل مانسل بسیارخوبیه

دوران کودکی خوبی داشتم در ضمینه تحصیلات متوسط بودم دختری شادوسرزنده در یک خانواده متوسط مادری مهربان واز خودگذشته وپدری نظامی اهل تفریح وسفر داشتم در ۲۳سالگی دردوران نامزدی مادر عزیزم رو از دست دادم این بدترین اتفاقی بود که در زندگی برام پیش اومدمدتی بعد عروسی کردم وصاحب دوقلو دختر شدم شکر خدا از نخبگان گشور ومدال اوران رشته ریاضی هستن ودانشجوی دانشگاه شریف هستن وتا الان تجربیات زیادی کسب کردم مشکلاتی در زندگی پشت سر گذاشتم اما خدارو شکر کنار همسرم وفرزندانم خوشحالم وبه همشون افتخار میکنم چون من وعمسرم از ابتداد خودمون زندگیمون رو‌ساختیم بدون کمک‌کسی والان هم خدا رو شکر کیکنم که زندگی خوبی دارم ممنونم ازت خدا جون بابت همه چیز برای همگی هم ارزوی موفقیت وسلامتی از خداوند منان خواهانم

سر گذشت من از روز اول سیاه بود سه سالگی بی مادر شدم شش سالگی زن بابا اومد روز خوش ندیدم 15سالگی از اوج کردم خیر شوهر فقط ناراحتی وا زار و اذیت بود پچه هام خوشی ندیدن من از زندگی خسته هستم

من خیلی خوشحالم از بدنیا امدنم.ازمادر پرتلاش وپدر فداکارم.که البته چندسالی فوت کرده.معلمی روازبچگی دوست راشتم وبه ارزویم رسیدم معلم کلاس اولم .وشوهر وزندگی رو دوست دارم .داماد وعروس هم دارم.ارزوی موفقیت برای همتون

سلام .من شاید مثل خیلی ها دوران کودکی ساده وبه دور از امکانات ورفاه آنچنانی را داشتم دانش آموز متوسطی بودم معلمی را خیلی دوست داشتم وبلافاصله بعد از تحصیل وارد تربیت معلم شدم بعد از تربیت معلم با شروع کار زندگی متاهلی را هم شروع کردم امسال باز نشست وبه تعبیری نازنشست شدم از زندگیم راضییم یه دختر دارم کارشناس بیهوشی وخدا را شاکرم به خاطر لطف های بی دریغش .ممنونم خدا

یک ساله بودم که مادرم به رحمت خدا رفت ونتونستم چهره زیباشو ببینم واین خیلی عذابم میده حتی توخواب

کودکی خیلی خوبی داشتم .از ابتدایی تا دیپلم ،خیلی خوب درس خواندم . بعد از دیپلم ازدواج کردم اما ناموفق و

درطول این50سال بزرگترین تجربه من این بودکه فهمیدم بایددرهمه حال درطلب علم باشی ودربازی زندگی اگربردی یاباختی اینوبدونی خداباتوست واوبیشترازتومیداندوهرگزخلاف صلاح توعمل نمیکندمگراینکه توباخدانباشی

ازخوردسالی تا 40سالگی هیچ مشوق وراهنما وحمایت کننده نداشتم. همیشه همه چیز و خودم به تنهایی تجربه کردم. بازداشتن پدری پولداره گز ازطرف ایشان یاری وراهنمایی نشدم. هم اکنون مملوازتجربه هستم آدم موفقی هستم وفرزندان مرابزرگترین وداناترین وبهترین راهنما می‌دانند.